KANUN NO: 7126
SİVİL SAVUNMA KANUNU (*)
Kabul Tarihi: 9 Haziran 1958
Resmi Gazete ile Neşir ve İlânı: 13 Haziran 1958 - Sayı: 9931
3.t. Düstur, c.39 - s.1098

(*) 1. 8 Ekim 1999 tarih ve KHK/586 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin 1 inci maddesiyle Kanunun Adı yukarıdaki şekilde değiştirilmiştir.

2. 8.10.1999 tarih ve KHK/586’nın 5 inci maddesi ile, 7126 sayılı Sivil Müdafaa Kanunu ve 24.10.1960 tarihli ve 108 sayılı Savunma Sekreterlikleri Kurulmasına Dair Kanunda geçen; “Dahiliye Vekaleti” ibaresi “İçişleri Bakanlığı” olarak “Sivil Müdafaa” ibaresi “Sivil Savunma” olarak, “Sivil Savunma İdaresi Başkanlığı” ibaresi “Sivil Savunma Genel Müdürlüğü” olarak, “Sivil Savunma İdaresi Başkanı” ibaresi “Sivil Savunma Genel Müdürü” olarak, “Milli Savunma Yüksek Kurulu” ibaresi ise “Milli Güvenlik Kurulu” olarak değiştirilmiştir.

BİRİNCİ BÖLÜM

UMUMİ HÜKÜMLER

SİVİL SAVUNMANIN TARİFİ VE ŞÜMULÜ


MADDE 1 - (Değişik: 85 - 20.9.1960) Sivil Savunma: düşman taarruzlarına tabii afetler ve büyük yangınlara karşı halkın can ve mal kaybının asgari hadde indirilmesi, hayati ehemmiyeti haiz her türlü resmî ve hususi tesis ve teşekküllerin korunması ve faaliyetlerinin idamesi için âcil tamir ve ıslahı, savunma gayretlerinin sivil halk tarafından âzami surette desteklenmesi ve cephe gerisi mâneviyatının muhafazası maksadiyle alınacak her türlü silâhsız koruyucu ve kurtarıcı tedbir ve faaliyetleri ihtiva eder.


MADDE 2 - (Değişik: 85 - 20.9.1960) Hayati ehemmiyet ve hususiyetlerinden dolayı düşman taarruzlarına bilhassa hedef olabilecek şehir, kasaba ve mevkilerle tesisler ve tabii âfetlerin tehditlerine mâruz kalması muhtemel mahallere "Hassas bölge" denir. Buraları öncelikle sivil savunma mecburiyet ve mükellefiyetine tabi tutulur.

VAZİFE, SALÂHİYET, MESULİYET VE MÜKELLEFİYETLER


MADDE 3 - (Değişik: 85 - 20.9.1960) Tabii âfet sahaları haricinde kalan hassas bölgeler Millî Savunma Yüksek Kurulunca tabii âfetlere mâruz kalması muhtemel bölgeler ise 7269 sayılı kanunun 2 nci maddesine göre tesbit ve ilân olunur.

Hassas bölgelerde sivil savunmayı teşkilâtlandırmaktan ve sivil savunmanın eğitim, idare ve umumi kontrolundan ve mükelleflerin hizmete çağrılmasından İçişleri Bakanı sorumludur. Bu işlerin maksada uygun şekilde plânlanmasını, tatbikini ve hassas bölgeler arasındaki iş birliği ve yardımlaşmayı temin için İçişleri Bakanlığına bağlı ve Bakana karşı sorumlu bir "Sivil Savunma Genel Müdürlüğü" kurulur.


MADDE 4 - İşbu kanunun şümulüne giren bütün hizmet ve faaliyetlerin Dahiliye Vekâletinde plânlanması ve icrası sırasında alınacak karar ve tedbirlerde diğer vekâletlerle işbirliği ve karşılıklı yardım hususları bir nizamname ile tesbit olunur. (*)

(*) Bk. Bakanlar Kurulunun 15 Mayıs 1959 tarih ve 4/11635 sayılı kararnamesiyle yürürlüğe konulan TÜZÜK.


MADDE 5 - (Değişik: 85 - 20.9.1960) Mülki idare âmirleri, bu kanun hükümleri ve bunlara müsteniden İçişleri Bakanlığınca tesbit ve tebliğ olunacak esaslar dâhilinde kendi mülki hudutları içindeki hassas bölgelerde sivil savunma teşkilât ve tesisatının kurulmasından, donatımından, sevk ve idaresinden, kontrolundan ve bölgelerine müteveccih düşman taarruzlarına, tabii âfetlere ve büyük yangınlara karşı barıştan itibaren Sivil Savunmayı fiilen tahakkuk ettirmekten bizzat mesuldürler.


MADDE 6 - Tabii âfetler ve büyük yangınlarda; 4373 sayılı (Taşkın sular ve su baskınlarına karşı korunma) ve 4623 sayılı (Yer sarsıntdısından evvel ve sonra alınacak tedbirler) hakkında kanunlar hükümleri dairesinde yapılacak her türlü kurtarma ve yardım işlerine, mahallî mülki âmirliklerce görülecek lüzum üzerine, bu bölgede bulunan Sivil Savunma teşkillerinin de katılması mecburidir.


MADDE 7 - Hassas bölgelerdeki resmî ve hususi daire, müessese ve teşekküller arasında Sivil Savunma bakımından işbirliği ve karşılıklı yardımlaşma valiler ve kaymakamlar tarafından tertip ve tanzim olunur.


MADDE 8 - Hassas bölgedeki belediyeler ve hususi idareler Sivil Savunma isteklerini yerine getirmekle mükellef ve bu yönden mahallin mülki âmirlerine karşı mesuldürler.


MADDE 9 - (Değişik: 85 - 20.9.1960) Hassas bölgeler dışındaki şehir ve kasaba ve mevkilerde sağlık, yangın ve radyoaktif serpintiye karşı korunma, seyyar destekleme ve tahliye edilenlerin kabulü ile ilgili sivil savunma tedbirleri alınır.


MADDE 10 - (Değişik: 85 - 20.9.1960) Mahallin en büyük mülkiye âmiri sivil savunma hizmetlerinin plânlanması ve karşılıklı yardım hususlarında mahallin garnizon kumandanı ve yoksa en büyük askerî âmiri ile iş birliği yapar. Askerî makamlarca sivil savunmaya yapılacak yardımlarda muharebe görevinin aksatılmaması gözönünde tutulur.


MADDE 11 - İçtimai yardım müesseselerinin, Sivil Savunma hizmetlerine iştirak şekilleri Sivil Savunma İdaresiyle veya mahallin en büyük mülkiye âmiriyle bu müesseselerin mesul idarecileri arasında müştereken tâyin ve tesbit olunur.


MADDE 12 - Vatandaşlar, resmî ve hususi daire, müessese, teşekküller ve İçtimai yardım müesseseleri, yabancılar ve yabancı müesseler işbu kanun ve nizamnamelerle kendilerine tahmil olunan Sivil Savunma hizmet ve vazifelerini yapmaya ve bu mevzudaki istekleri yerine getirmeye mecburdurlar.


MADDE 13 - (Değişik: 85 - 20.9.1960) Askerlikle ilgili olmıyan ve kendisine Millî Savunma ile alâkalı diğer kanunlarla her hangi bir vazife ve mükellefiyet tahmil edilmemiş olan 15 yaşını bitirmiş ve 65 yaşını bitirmemiş kadın ve erkek bütün yurttaşlar sivil savunma hizmet teşkilâtında kendilerine verilecek görevleri yapmakla mükelleftirler. Bu mükelleflerin miktarı mahallin ihtiyacına göre Sivil Savunma İdaresince tesbit olunur.

Bu mükelleflerin yoklama, muayene, görevlendirme ve göreve çağırılma şekilleri ile mükelelfiyetten istisna veya tecil edilecekler ve barışta görev sırasında yaralanma, sakatlık ve ölüm hallerinde bunlara verilecek tazminat miktarı bir tüzükle tesbit edilir. (*)

(*) Bk. Bakanlar Kurulunun 5 Haziran 1964 tarih ve 6/3150 sayılı kararnamesiyle yürürlüğe konulan TÜZÜKLER.

Serferde bu mükellefler askerlik Kanununa göre silâh altında bulunan mükelleflerle aynı haklara sahip olurlar.

Sivil savunma hizmetlerine seçilmek üzere istenen mükelleflerin isim listeleri ile icabında yer değiştirme halleri ilgili muhtarlıklarca en geç 30 gün içerisinde Sivil Savunma İdare makamlarına verilir ve bildirilir.


MADDE 14 - (Değişik: 85 - 20.9.1960) Sivil savunma hizmet kollarında vazifelendirilmiş olan mükelleflerin bu vazifelerde yetiştirilmeleri maksadı ile hazarda tertiplenecek eğitim ve tatbikatlara davet vukuunda iştirakleri mecburidir. Bu eğitim ve tatbikatların müddeti yılda 72 saati (9 gün) geçemez.

Halkın sivil savunma konularında aydınlatılması maksadiyle tertiplenen ders ve konferanslara davet vukuunda iştiraki mecburidir. Bu eğitimin süresi ve yenileme şekli Sivil Savunma Genel Müdürlüğünca düzenlenir.


MADDE 15 - (Değişik: 85 - 20.9.1960) Çeşitli harb silâh ve vasıtalarının tesirlerine karşı sivil savunma bakımından şehir ve kasaba plânlarının tanzim ve tadili hususlariyle mühim bina ve tesislerin yer ve şekillerini seçilmesi ve koruyucu her cins sığınak tipleri ve bunların nerelerde, ne suretle ve kimler tarafından yaptırılacağı ve kullanılacağı, bakım ve muhafazaları bir tüzük ile tesbit olunur. (*)

(*) Bk. Bakanlar Kurulunun 9 Haziran 1959 tarih ve 4/11715 sayılı kararnamesiyle yürürlüğe konulan TÜZÜK, T.C. Tüzükleri: c.3 - s.562.

Hükümet, Silâhlı Kuvvetler kumandanlığı Harb Karargâhı ve sivil savunma idare merkezleri için yaptırılacak sığınakların masraflarını karşılamak üzere her yıl ilgili Bakanlıklar bütçesine lüzumlu ödenek konur. Bu ödenek inşaat maksadiyle Bayındırlık Bakanlığı bütçesine aktarılır. Hassas bölgelerle tahliye kabul bölgelerinde yaptırılacak umumi sığınakların masraflarının üçte biri Hükümetçe sağlanır. Geri kalan masraflar, Bayındırlık ve İçişleri Bakanlıklarınca müştereken hazırlanacak esaslar dâhilinde kira ve özel teşebbüsten faydalanmak suretiyle temin edilir ve bu husus Sığınak Tüzüğünde teferruatlı şekilde belirtilir. Meskenlerle hususi müessese ve teşekküller taraufından kendi ihtiyaçları için yaptırılacak sığınakların masrafları bina sahipleri tarafından temin olunur. Meskenlerde inşa edilen sığınakların masrafları kiralanacak gayrimenkulün maliyetine eklenerek takdir edilecek kiranın tesbitinde nazara alınır. Sığınak inşaasını teşvik maksadiyle kredi ve ödeme kolaylıkları sağlanır.

Belediyeler ve imar müdürlüklerince verilecek inşaat ruhsatlarında ve yapılacak inşaatlarda yukarıda sözü geçen Tüzük hükümlerinin tatbikı mecburidir.


MADDE 16 - Sivil Savunma Teşkilâtı, kuvvet ve vasıtalarını fevkalâde hallerde sevk ve idare edecek olan kademeler için Sivil Savunma İdaeresi tarafından lüzumu kadar (Sivil Savunma İdare Merkezleri) tesis olunur.


MADDE 17 - Hassas bölgelerde Sivil Savunma hizmet ve vazifelerinde halka önderlik etmek, Sivil Savunma İdaresiyle mahallî Sivil Savunma kuvvetleri arasında gerekli irtibatı korumak üzere bölgelerin hususiyetine göre ve buralarda devamlı oturan mükellefler arasından yeter sayıda (Korunma klavuzları) seçilir.


MADDE 18 - Lüzum görülen hassas bölgelerle askerî harekâta sahne olabilecek tehlikeli bölgelerde yerleşmiş halkın can kaybını azaltmak ve buralardaki müdafaa gücünü destekliyen, taşınabilir millî servetlerin düşman eline geçmesine mânî olmak üzere, icabında bunların tamamen veya kısmen daha emin bölgelere tahliyesinin ilgili vekâletlerle işbirliği yapılarak maksada uygun şekilde plânlanmasından ve tatbikından dahiliye Vekâleti mesuldür.

Hazırlanmış olan tahliye plânları Millî Savunma Yüksek Kurulunun tasvibine arzolunur. Tasdik olunan bu plânların tatbik mevkiine konulmasına İcra Vekilleri Heyeti karar verir.

Valiler, bu plânların kendi vilâyetlerini ilgilendiren kısımlarını tahakkuk ettirmekle mükelleftirler.


MADDE 19 - (Değişik: 85 - 20.9.1960) Tahliye plânları gereğince tahliye edileceklerin sevk, iskân iaşe, sıhhi baktım ve yerlerine iade masrafları ile müstahsil hale getirilmeleri için lüzumlu görülecek masraflar Devletçe ödenir. Nakil ve İskân işlerinde Devlet ve Devlete bağlı idarelerle sermayesinin yarısından fazlası Devlete ait müesseselerin ellerinde bulunan bilûmum kara, deniz ve hava nakil vasıtalariyle bina ve tesislerden Millî Müdafaa Mükellefiyeti Kanunu ve Millî Savunma Bakanlığı ile varılacak anlaşma esasları dahilinde istifade olunur.

Bu nakliyattan mütevellit ücretler asgari tarifeye göre tediye olunur.

Tahliye ve seyrekteştirme işleri bir tüzük ile tesbit ve tanzim olunur. (*)

(*) Bk. 5802 nci sahifede (**) işaretli dipnotta belirtilen TÜZÜK.

İKİNCİ BÖLÜM

PLANLAMA - EĞİTİM - HABERALMA VE YAYMA - DONATIM

I - PLANLAMA


MADDE 20 - (Değişik: 85 - 20.9.1960) Sivil savunma bakımından yurdun muhtelif bölgelere ayrılması Millî Savunma Bakanlığı ile işbirliği yapılmak suretiyle İçişleri Bakanlığı tarafından sağlanır.

Bölgelerdeki hassas mahallerle resmî ve hususi daire, fabrika ve müesselerin Sivil Savunma Plânlama ve diğer hizmetlerini yürütmek üzere İçişleri Bakanlığınca bir tüzük hazırlanır.


MADDE 21 - Hassas bölgeler içerisinde bulunan vilâyet ve kazaların vali ve kaymakamları vilâyet ve kazaları dahilindeki Sivil Savunma teşkilât, tesisat vasıta, hizmet ve faaliyetlerini mevcut mevzuata ve alacakları emir ve direktiflere göre plânlamak ve tahakkuk ettirmekle mükelleftirler. Bu vali ve kaymakamlar vilâyet ve kazaları dâhilindeki Sivil Savunma hizmet ve faaliyetlerini her safhada icra, takip ve murakabe etmeye ve ettirmeye salâhiyetlidirler.


MADDE 22 - Sivil Savunma hizmet ve faaliyetlerinin plânlanması ve yürütülmesi sırasında resmî daire, müessese ve teşekküllerle belediyeler, hususi müessese ve teşekküller Sivil Savunma bakımından vâkı işbirliği ve yardım isteklerini yerine getirmekle mükelleftirler.

II - EĞİTİM


MADDE 23 - Dahiliye Vekâleti Sivil Savunma İdaresi emrinde (Sivil Savunma Kolej ve Enstitüleri) açmaya, kurslar tertip ve idame ettirmeye Devlet ve Devlete bağlı müessese ve teşekküllerle, özel idare ve belediye memurlarından lüzum görülenlerini bu kurslara tabi tutmaya, eğitim, deneme tatbikatları yaptırmaya, her çeşit yayın yapmaya, mevcut yayın vasıtalırından ve Devlet radyolarından istifade etmeye, yabancı memleketlere kurs ve staj için personel göndermeye veya yabancı müteahassıs celbetmeye salâhiyetlidir.

III - HABER ALMA VE YAYMA, İKAZ VE ALARM


MADDE 24 - (Değişik: 85 - 20.9.1960) Düşmanın çeşitli taarruzlarına ve radyoaktif serpinti tehlikesine karşı alınacak tedbirler için hazırlıklı bulunmak ve zamanında halkı ikaz ve alârm ile her türlü Sivil Savunma tedbirleri almaya sevk etmek ve icabında bunları kaldırmak maksadiyle Sivil Savunma İdaresi tarafından bir haber alma ve yayma, ikaz ve alârm sistemi tesis olunur. İkaz ve alârm sisteminin kaynağını, Millî Savunma Bakanlığının aktif hava savunmasiyle vazifeli kumandanlığının kurduğu Hava Kontrol Merkezlerinin yapacağı yayınlarla, bu maksatlarla kurulacak özel ikaz ve alârm sistemi teşkil eder.


MADDE 25 - (Değişik: 85 - 20.9.1960) Hava kontrol merkezlerinde veya civarında Sivil Savunma idaresince birer (Sivil Savunma ikaz ve alârm merkezi) teşkil ve tesis olunur. Bu merkezlerin personel işleri malzeme ve vasıta bakımından kuruluş ve çalışma tarzları, Millî Savunma Bakanlığının mütalâası alınarak İçişleri Bakanlığınca düzenlenir.


MADDE 26 - Tehlike haberlerinin Sivil Savunma İdare merkezlerine ulaşması ve buralardan hassas bölgeler halkına ve istihsal, ulaştırma müesseselerine yayılması maksadiyle gereken emin ve seri ve telli ve telsiz muhabere ve irtibat sistemi, munzam vasıta, telsiz ve işletme masrafları Sivil Savunma İdaresince ödenmek üzere PTT ve Sivil Savunma İdaresi tarafından müştereken plânlanır ve PTT İdaresince tahakkuk ettirilir. Ayrıca mevcut PTT şebekesiyle memleket radyolarından da istifade olunur. Bu takdirde fevkalâde hallerde ve seferde muhabere rüçhaniyeti ikaz ve alârm haberlerine aittir.


MADDE 27 - Mahallî PTT teşkilâtının; Sivil Savunma ihtiyaç ve zaruretlerine göre tevsi ve takviyesi için yeter sayıda mükelleflerden yardımcı muhabere ve irtibat ekiplerinin teşkili, talim ve terbiyesi ve istihdamı, mahallî Sivil Savunma İdaresi ile PTT arasında müştereken plânlanır ve Sivil Savunma İdaresince tahakkuk ettirilir.


MADDE 28 - Resmî, hususi daire ve müesseseler, kendi hususi alârm sistemlerini, verilecek esaslar dâhilinde kendileri kurmaya mecburdurlar.


MADDE 29 - (Değişik: 85 - 20.9.1960) İkaz ve alârm sistemi meyanında Sivil Savunma İdaresi tarafından bir radyolojik savunma ihbar ve ikaz şebekesi de vücuda getirilir. Bu maksatla Sivil Savunma idaresince gerekli personel ve malzeme yardımı yapılmak suretiyle mevcut meteoroloji teşkilât ve istasyonlarından da istifade olunur.

IV - DONATIM


MADDE 30 - Sivil Savunma hizmet ve faaliyetlerinin tedviri için lüzumlu bilcümle vasıta, teçhizat ve malzemenin cins ve miktarı ile tahsis ve kullanıma yer ve şekilleri ve bu hizmetlerde vazifeli personelin tanınma işaret ve kıyafetleri bir nizamnamede gösterilir. (*)

(*) Bk. Bakanlar Kurulunun 5 Haziran 1964 tarih ve 6/3150 sayılı kararnamesiyle yürürlüğe konulan TÜZÜKLER.

ÜÇÜNCÜ BÖLÜM

TEŞKİLAT


MADDE 31 - (Değişik: 85 - 20.9.1960) Sivil Savunma Teşkilâtı, Merkez ve taşra teşkilâtından ibarettir.


MADDE 32 - (Değişik: 85 - 20.9.1960) I - Sivil Savunma Merkez teşkilâtı: Sivil Savunma Genel Müdürlüğü ile buna bağlı Sivil Savunma Koleji, seyyar kollar ve ikaz ve alârm merkezlerinden ibarettir. Sivil Savunma Merkez Teşkilâtına (Savunma Sekreterliği bürosu dâhil) ait görevler Sivil Savunma Genel Müdürlüğü tarafından hazırlanan ve İçişleri Bakanlığınca onaylanan bir talimat ile tesbit olunur.

II - (Değişik: KHK/586 - 8.10.1999) Taşra teşkilatı: İl sivil savunma müdürlükleri ve bünyelerinde oluşturulacak sivil savunma arama ve kurtarma ekipleri, ilçe sivil savunma müdürlükleri ile sivil savunma mahalli kuvvetleri ve doğrudan merkeze bağlı sivil savunma arama ve kurtarma birlik müdürlüklerinden oluşur.

Sivil savunma arama ve kurtarma birlik müdürlükleri eksi (I) sayılı listede yer alan illerde kurulur.

İçişleri Bakanlığının teklifi ve Bakanlar Kurulu Kararı ile yeni birlikler ve birlik bulunmayan illerde birden fazla ekip kurulabilir.

Bu birlik ve ekiplerin kuruluşu, görevleri, çalışma usul ve esasları İçişleri Bakanlığına çıkarılacak yönetmelikle düzenlenir.


MADDE 33 - (Değişik: 85 - 20.9.1960) Sivil Savunma mahallî kuvvetleri:

a) Şehir ve kasaba Sivil Savunma teşkilleri korunma kılavuzları,

b) Resmî ve hususî müesseselerin Sivil Savunma teşkillerinden ibarettir. (*)


MADDE 34 - (Değişik: 85 - 20.9.1960) Sivil Savunma Genel Müdürü, İçişleri Bakanının teklifi üzerine müşterek kararname ile tâyin olunur.

Başmüşavirler, müşavirler, şube müdürleri ve mütehassıslar; Müdürler Encümeninin inhası ve İçişleri Bakanının teklifi üzerine müşterek kararname ile tâyin olunur.

Vilâyetler Sivil Savunma Müdürleri valinin mütalâası alındıktan sonra Müdürler Encümeninin inhası ve İçişleri Bakanının tasvip ve tasdiki ile tâyin olunurlar.

Merkez teşkilâtının diğer memurları ile vilâyet Sivil Savunma şubelerindeki memurlar, Sivil Savunma Genel Müdürünün inhası üzerine İçişleri Bakanlığınca tâyin olunurlar.

Başkan, İçişleri Bakanlığı Müdürler Encümeninin ve Bakanlık İnzıbat Komisyonunun tabiî üyesidir.(*)


MADDE 35 - (Kadrolara ilişkin olarak, 31 Temmuz 1970 tarih ve 1322 sayılı (GENEL KADRO KANUNU) ile hükmü kalmamıştır.)

DÖRDÜNCÜ BÖLÜM

MALİ HÜKÜMLER


Madde 36- (Değişik: 4684 - 20.6.2001 / m.5 - Yürürlük m.25 b) Sivil savunmanın gerektirdiği her türlü giderler ile 38 inci maddede belirlenen giderlerin karşılanmasında kullanılmak üzere;

a) Giderlerini özel gelirleriyle karşılayan ve Hazine yardımı almayan katma bütçeli idareler gelir bütçelerinin yüzde 1'i,

b) Sermayesinin tamamı Devlet tarafından verilen ve sermayesinde Devletin iştiraki olan teşekkül, müessese ve şirketler ile resmi ve özel bankalar ve özel kanunlarla kurulan kurum ve teşekküller ile sermayesinin yarısından fazlasına bunların iştiraki suretiyle tesis edilen ortaklıkların bütçelerinin veya bilançolarındaki safi karlarının binde 5'i,

c) Bağış ve yardımlar,

İçişleri Bakanlığı Merkez Saymanlık Müdürlüğü hesabına yatırılır. Yatırılan bu tutarlar Maliye Bakanlığınca bir yandan genel bütçeye özel gelir, diğer yandan sivil savunma hizmetlerinde kullanılmak üzere İçişleri Bakanlığı bütçesinde açılacak tertiplere özel ödenek kaydedilir. Özel ödenek kaydedilen bu tutarlardan yılı içerisinde harcanmayan miktarları ertesi yıl bütçesine devren özel gelir ve ödenek kaydetmeye Maliye Bakanı yetkilidir.

Bu maddede öngörülen gelirlerin tahsilatında 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanun hükümleri uygulanır. Süresinde yatırılmayan tutarlar için söz konusu Kanunda belirtilen gecikme cezaları dışında ayrıca ita amirleri ve muhasiplerden bu tutarların yüzde 10'u oranında ceza tahsil edilir.

Afet durumlarında, ilgili saymanlık hesaplarından acil ihtiyaçları karşılamak amacıyla gerekli işlemler ve belgeler daha sonra tamamlanmak ve mahsubu özel ödenek kaydedilen tutarlardan yapılmak üzere gerekli sayıda personele ayrı ayrı olmak üzere avans verilebilir.

Özel ödenek kaydedilen tutarların toplanması, harcanması ve genel hükümlerin avans ve kredilere dair sınırlamalarına bağlı kalınmaksızın avans verilmesi ile mahsubuna ilişkin usul ve esaslar Maliye Bakanlığının uygun görüşü üzerine İçişleri Bakanlığınca çıkarılacak bir yönetmelikle düzenlenir.

MADDE 37 - (...) (Madde 37, 20.6.2001 tarih ve 4684 sayılı kanunun 5. maddesi hükmü gereğince, 1.1.2002 tarihinden geçerli olmak üzere yürürlükten kaldırılmıştır.)

MADDE 38 - (Değişik: KHK/586 - 8.10.1999) (Değişik ibare: 4684 - 20.6.2001 / m.5 - Yürürlük m.25 b) "Aşağıda sayılan giderler İçişleri Bakanlığı bütçesine konulan ödeneklerden ve/veya özel ödenek kaydedilen tutarlardan karşılanır." ;

a) 36 ncı maddede belirtilen sivil savunma hizmetlerine ilişkin giderler,

b) Valiliklerce hazırlanıp İçişleri Bakanlığınca tasdik edilen sivil savunma planlarının uygulanması ve tatbikatların icrası için gerekli olan harcamalar,

c) Bölgenin hassasiyet derecesi ile hizmetin önemi ve aciliyeti dikkate alınarak belirlenen öncelik sırasına göre yapılacak sivil savunma hizmetlerine ilişkin giderler,

d) Görev, eğitim ve tatbikatlara katılan yükümlüler ve gönüllü kişilerden memur, işçi ve sözleşmeli personel dışındakilere, talep etmeleri halinde Asgari Ücret Tespit Komisyonu tarafından 16 yaşından büyükler için belirlenen asgari ücretin 1/30'u tutarında verilecek eğitim gündelikleri,

e) Sivil savunma personeli ile mahalli kuvvetlerin ve gönüllülerin seferberlik ve savaş hallerinde, eğitim ve tatbikatlarda, afetlerde ve her

(*) Madde 38 in 1. fıkrasının (e) bendinde yer alan "karşılanır." ibaresi, 20.6.2001 tarih ve 4684 sayılı kanunun 5. maddesi hükmü gereğince, 1.1.2002 tarihinden geçerli olmak üzere yürürlükten kaldırılmıştır.

MADDE 39 - (...) (Madde 39, 20.6.2001 tarih ve 4684 sayılı kanunun 5. maddesi hükmü gereğince, 1.1.2002 tarihinden geçerli olmak üzere yürürlükten kaldırılmıştır.)

MADDE 40 - (Değişik 85 - 20.9.1960) Resmi, hususi teşekkül ve müesseselerin bu kanuna tevfikan vucüda getirmekle mükellef oldukları Sivil Savunma teşkil ve tesisleri ile malzeme ve techizat masrafları kendilerine aittir. Bunların nelerden ibaret oldukları bir tüzükle tespit olunur.

MADDE 41 - Vali ve kaymakamlar, salâhiyetli askerî makamlarla önceden mutabakata varmak suretiyle fevkalâde hallerde bedeli ücreti, kirası veya tazminatı bilâhara umumi hükümlere göre ödenmek üzere Sivil Savunma hizmet ve faaliyetleri için lüzumlu görülen canlı, cansız ve motorlu nakil vasıtalarına, alât, edevat, ilâç ve malzeme ve teçhizata, arazi ve arsalara ve ihtiyaç haricindeki musakkaf gayrimenkullere ve her çeşit emval ve eşyaya el koymaya ve hiçbir kayıt ve merasime tabi olmaksızın koruma kurtarma, barındırma ve saire gibi işlerin icabettirdiği âcil mübayaaları yapmaya ve yaptırmaya salâhiyetlidir.

MADDE 42 - Halkın mal ve can emniyetini sağlamak maksadiyle hassas bölgelerde vücuda getirilecek Sivil Savunma tesisleri için lüzumlu gayrimenkuller istimlâk edilebilir.

MADDE 43 - Sivil Savunma hizmetleri için kurulmuş olan bilcümle tesisler, fevkalâde hallerde Sivil Savunma icaplarına süratle intıbakları sağlanmak şartiyle, barışta iktisadi maksatlar için de kullanılabilir veya icar edilebilir. Bu husus, yeniden inşa edilecek tesislerde de dikkat nazarına alınabilir.

BEŞİNCİ BÖLÜM

CEZAİ HÜKÜMLER


MADDE 44 - İşbu kanunla tahmil olunan vazife ve mükellefiyetleri, yerine getirmiyen hakikî şahıslarla hükmi şahısların, resmî veya hususi daire, müessese ve teşekküllerin, hususi idare ve belediyelerin mesul organları hakkında umumi hükümlere göre doğrudan doğruya takibat yapılır.

Vali ve kaymakamlar hakkında takibat icrası Dahiliye Vekilinin iznine bağlıdır.


MADDE 45 - Bu kanun hükümlerini tatbik ile mükellef olan memur ve hizmetlilerden ihmalleri görülenler hakkında Türk Ceza Kanununun 230 uncu maddesinin ikinci fıkrası hükmü tatbik olunur.


MADDE 46- (...) (Madde 46, 20.6.2001 tarih ve 4684 sayılı kanunun 5. maddesi hükmü gereğince, 1.1.2002 tarihinden geçerli olmak üzere yürürlükten kaldırılmıştır.)

MADDE 47 - Bu Kanun hükümlerine göre tatbikı ilân olunan Sivil Savunma tedbirlerine riayet etmiyen bütün vatandaşlarla resmî veya hususi daire, müessese ve teşekküllerin mesul âmirleri hakkında, fiilleri ayrıca bir suç teşkil etmediği takdirde, Türk Ceza Kanunu'nun 526 ncı maddesi hükmü tatbik olunur.

MADDE 48 - Bu Kanunun 13 üncü maddesinde yazılı mükelleflerden yoklama, muayene, vazifelendirme veya eğitim, kurs ve tatbikat maksadı ile kendilerine ilânen veya sair suretlerle tebligat yapıldığı halde gelmiyenler (Değişik ibare: 4854 - 24.4.2003 / m.1/A-20) "dörtyüzellimilyon lira idari para cezasıyla cezalandırılırlar."

MADDE 49 - Bu Kanunun 12 nci maddesinde yazılı mecburiyete riayet etmiyenlerle Sivil Savunma mahallî hizmetlerinde vazifelendirilmiş mükelleflerden kendilerine verilen vazifeyi makbul bir sebebe müstenit olmaksızın yapmıyanlar üç aydan bir seneye kadar hapis cezası ile cezalandırılır.

MADDE 50 - Sivil Savunma Teşkilâtına veya bu teşkilâtın memur ve hizmetlilerine veya yardımcı mükelleflere mahsus kıyafet ve tanınma işaretlerini, salâhiyeti olmadığı halde kullanan, giyen ve taşıyanlar hakkında bir aydan altı aya kadar hapis cezası hükmolunur.

Az vahîm hallerde ceza yarıya indirilir.

MADDE 51 - Sivil Savunma mahallî yardımcı hizmet teşkilâtında vazifeli olup da yer değiştirenlerden bu durumu ilgili muhtarlığa haber vermiyenler hakkında (Değişik ibare: 4854 - 24.4.2003 / m.1/A-20) "dörtyüzmilyon lira idari para cezası verilir."

MADDE 52 - Kendisine tevdi edilmiş olan Sivil Savunmaya ait eşya ve teçhizatı temellük edenlere veya bunları tahsis olundukları maksat dışında kullananlara bir aydan altı aya kadar hapis ve 100 liradan 500 liraya kadar para cezası hükmolunur.

Bunları zâyi edenler ve harabiyetine sebebiyet verenler aynı müddet hapis cezasına ve fer'i olarak zâyi ve tahribedilen eşya ve teçhizat bedelini ödemeye mahkûm edilirler.

MADDE 53 - Hassas bölgelerde, bu kanunun 13 üncü maddesinde yazılı mükelleflerin tam listesini, talep vukuunda, ilgili makamlara bildirmeyenlerle değişiklikleri otuz gün içinde merciine haber vermiyen mahalle ve köy muhtarları hakkında (Değişik ibare: 4854 - 24.4.2003 / m.1/A-20) "üçyüzellimilyon lira idari para cezası verilir."

(Ek fıkra: 4854 - 24.4.2003 / m.5) Bu Kanunda yazılı olan idari para cezaları o yerin en büyük mülki amiri tarafından verilir. Verilen idari para cezalarına dair kararlar ilgililere 11.2.1959 tarihli ve 7201 sayılı Tebligat Kanunu hükümlerine göre tebliğ edilir. Bu cezalara karşı tebliğ tarihinden itibaren en geç yedi gün içinde yetkili idare mahkemesine itiraz edilebilir. İtiraz, idarece verilen cezanın yerine getirilmesini durdurmaz. İtiraz üzerine verilen karar kesindir. İtiraz, zaruret görülmeyen hallerde evrak üzerinde inceleme yapılarak en kısa sürede sonuçlandırılır. Bu Kanuna göre verilen idari para cezaları 21.7.1953 tarihli ve 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanun hükümlerine göre tahsil olunur.

MADDE 54 - Sivil Savunma Teşkilâtı içinde, deruhde ettiği vazife dolayısiyle muttali olduğu, ifşasında zarar melhuz olan sırları ifşa edenler Türk Ceza Kanunu'nun 198 inci maddesine göre cezalandırılırlar.

MADDE 55 - Sivil Savunmaya mahsus veya bu işe yarıyan tesisleri kasten tahrip edenler veya hasara uğratanlar bir seneden beş seneye kadar ağır hapisle cezalandırılırlar.

MADDE 56 - Sivil Savunma talim ve tatbikatlarına ve toplantılarına iştirak etmemeye ve emrolunan tedbirleri almamaya halkı teşvik edenler ve onları telâş ve heyecana düşürecek ve yanlış tedbir almaya veya hiçbir tedbir almamaya sevk etmek suretiyle tehlike ika edecek şekilde kasten asılsız veya mübalâğalı haberler yayanlar hakkında üç aydan bir seneye kadar hapis cezası hükmolunur.

MADDE 57 - Yukardaki maddelerde yazılı suçları seferde veya fevkalâde hallerde işliyenler hakkında verilecek ceza iki misli artırılır.

MADDE 58 - Bu Kanunun şümulüne giren suçlar 3005 sayılı Meşhut Suçlar Kanunu'nun hükümleri dairesinde takip olunur.

ALTINCI BÖLÜM

DİĞER HÜKÜMLER


MADDE 59 - Bu kanun yürürlüğe girdiği tarihten itibaren 3502 sayılı Hava Taarruzlarına karşı Korunma Kanunu buna ek 5593 sayılı kanunun 1 ve 2 nci maddeleriyle 3992 sayılı kanun ve şehir, kasaba ve köylerin lüzumunda tahliye veya seyrekleştirilmesi hakkındaki 4656 sayılı kanun mer'iyetten kaldırılmıştır.

MADDE 60 - 1624 sayılı Dahiliye Vekâleti Teşkilât Kanununa ek 2531, 3046, 3049 ve 4445 sayılı kanunlarla kurulmuş bulunan Dahiliye Vekâleti Seferberlik Müdürlüğü merkez ve taşra teşkilâtı kaldırılmıştır.

EK MADDE 1 - (85 - 20.9.1960) (Kadroya ilişkin olarak, 31 Temmuz 1970 tarih ve 1322 sayılı (GENEL KADRO KANUNU) ile hükmü kalmamıştır.)

EK MADDE 2 - (85 - 20.9.1960) (Değişik: 107 - 21.10.1960)

a) (Kadroya ilişkin olarak 31 Temmuz 1970 tarih ve 1322 sayılı (GENEL KADRO KANUNU) ile hükmü kalmamıştır.)

b) Sermayesinin tamamı Devlet tarafından verilen ve sermayesinin yarısından fazlasına Devletin iştiraki alan teşekkül, müessese ve şirketlerle bankalar ve özel kanunlarla kurulan kurum ve teşekküllerle sermayesinin yarısından fazlasına bunların iştirakleri suretiyle tesis edilen ortaklıklar ve özel idare ve belediyelerle bu idarelere bağlı teşekkül ve müesseselere ait Sivil Savunma personel kadroları, teadül ve hizmetin mahiyeti gözönünde tutularak, İçişleri Bakanlığının isteği üzerine bu idare ve teşekküllerin yetkili merciler tarafından usulü dairesinde teşkilât kadrolarına eklenir.

c) Bu kanuna bağlı cetvelde gösterilen kadrolardan özel teşekkül ve müesseselere ayrılan Sivil Savunma personelinin dağıtımı İçişleri Bakanlığınca yapılır.

Bu dağıtıma göre kendisine kadro tahsis edilen her teşekkül ve müessese, bu kadrolara tâyin olunacakların işe başladıkları tarihi takib eden ay başından itibaren 3656 sayılı Kanunun hükümleri dairesinde tahakkuk edecek her türlü özlük hakları ve emekli keseneği karşılıklarını her ay mal sandıkları tarafından kendilerine yapılacak tebligat üzerine 15 gün zarfında makbuz mukabili mal sandığına tamamen öderler.

Bu ödemeleri vaktinde yapmıyan teşekkül ve müesseselerden Amme Alcaklarının Tahsil Usulüne dair Kanuna göre % 10 fazlası ile tahsil olunur.

(Ek Fıkra: 219 - 5.1.1961) Bu müesseselere atanan sivil savunma personeli müessesenin diğer personeline tanınan genel haklardan faydalanırlar.

EK MADDE 3 - (85 - 20.9.1960) (21.10.1960 tarih ve 107 sayılı kanunla kaldırılmıştır.)

EK MADDE 4 - (85 - 20.9.1960) Sivil Savunma Teşkilâtı kadrolarına tercihan emekli subaylar tâyin olunur.

(Son fıkra 21.10.1960 tarih ve 107 sayılı kanunla kaldırılmıştır.)

EK MADDE 5 - (85 - 20.9.1960) (21.10.1960 tarih ve 107 sayılı kanunla kaldırılmıştır.)

EK MADDE 6 - (107 - 21.10.1960) (Değişik: 219 - 5.1.1961) (1. fıkra, ihdas edilen yeni kadrolara atanma, 2 nci fıkra yükselmelere ilişkin olarak 14 Temmuz 1965 tarih ve 657 sayılı Kanunun 31 Temmuz 1970 tarih ve 1327 sayılı Kanunla değişik 237 nci maddesi (b) fıkrasiyle kaldırılmıştır.)

Sivil savunma personelinin terfi, nakil, cezalandırma ve denetlenmeleri İçişleri Bakanlığınca hazırlanacak tüzükle tesbit olunur. (*)

(*) Bk. Bakanlar Kurulunun 29 Mayıs 1962 tarih ve 6/624 sayılı kararnamesiyle yürürlüğe konulan TÜZÜK.

EK MADDE 7 - (107 - 21.10.1960) Bu kanunla alınan Sivil Savunma personelinin görev, yetki ve sorumlulukları ile iş bölümüne göre unvanları ve bunlara ilişkin diğer hususlar İçişleri Bakalığınca yapılacak bir yönetmelikte belirtilir.

EK MADDE 8 - (KHK/586 - 8.10.1999) Gönüllü kişi ve kuruluşlar İçişleri Bakanlığına belirlenecek esaslar çerçevesinde sivil savunma teşkilatının eşgüdümünde sivil savunma hizmetlerine katılabilirler.

EK MADDE 9 - (KHK/586 - 8.10.1999) Kamu kurum ve kuruluşları ile özel kuruluşlar; yangınla mücadele için mevcut personelden ekiplerini kurmak, yangın önleme ve söndürme planlarını hazırlamak, kuruluşun özelliğine göre gerekli araç, gereç ve malzemeyi hazır bulundurmak zorundadır. Gerçek kişiler de yangınla mücadele için gerekli önlemleri alır.

Bu maddenin uygulanmasına ilişkin hususlar İçişleri Bakanlığı ile Bayındırlık ve İskan Bakanlığınca müştereken hazırlanıp Bakanlar Kurulunca yürürlüğe konulacak yönetmelikle düzenlenir.

EK MADDE 10 - (KHK/586 - 8.10.1999) İllerde yapılacak arama, kurtarma ve haberleşme hizmetlerinin gerektirdiği giderlerin karşılanması ve il arama ve kurtarma ekiplerinin göreve sevki için ihtiyaç duyulan; arsa, bina, tesis, araç, gereç ve malzemenin temini amacıyla il özel idare bütçelerine yeterli ödenek konulur.

EK MADDE 11 - (KHK/586 - 8.10.1999) Afetlerde ve kazalarda görev almak üzere il emniyet müdürlükleri bünyesinde oluşturulacak birimde görevlendirilen emniyet personelinin eğitimi Sivil Savunma Genel Müdürlüğü ile Emniyet Genel Müdürlüğünün birlikte tespit edeceği esaslar doğrultusunda yapılır.

Ek Madde 12 - (KHK/596 - 1.3.2000) Sivil savunma arama ve kurtarma birlik müdürlükleri ile il sivil savunma müdürlükleri bünyesinde oluşturulan arama ve kurtarma ekiplerinde mesai saatleriyle bağlı olmaksızın ekli listede belirtilen unvan ve sayıda sözleşmeli personel istihdam edilebilir. Bu şekilde istihdam edilecek sözleşmeli personelin nitelikleri, çalıştırılma usul ve esasları ile 6.6.1978 tarihli ve 7/15754 sayılı Kararnamenin 3 üncü maddesi ile tespit edilen üst sınırı geçmemek kaydıyla ücret ve diğer mali hakları İçişleri Bakanlığının teklifi ve Devlet Personel Başkanlığı ile Maliye Bakanlığının görüşü üzerine Bakanlar Kurulunca belirlenir.

Sivil savunma arama ve kurtarma hizmetlerinde çalıştırılacak personel, 1 yıl süreyle sözleşme yaparak göreve başlar. Bu sürenin bitiminde görevlerine devam etmeleri İçişleri Bakanlığınca uygun görülenlerin sözleşmeleri, birer yıllık sözleşme yapılmak kaydıyla azami 45 yaşına girdikleri tarihe kadar uzatılabilir.

Görevde başarısız olanlar ile disiplinsizlik ve ahlaki nedenlerle görevde kalması uygun görülmeyenlerin sözleşmeleri feshedilir. Sözleşmesi feshedilen veya uzatılmayanların kurumla ilişiği kesilir.

Kendi kusurları olmaksızın hizmet sürelerinin uzatılmaması sebebiyle veya sözleşme süresini bitirip ayrılanlara, ayrıldıkları tarihte almakta oldukları net maaşları tutarının (bütün ödemeler dahil, 375 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin 28 inci maddesi çerçevesinde yapılan tazminat ödemeleri hariç) iki katının hizmet yılları toplamı ile çarpımından bulunacak miktarda ikramiye verilir. İkramiye hesabında 10 yıldan fazla olan süreler dikkate alınmaz. İkramiyelerden damga vergisi hariç vergi kesilmez. Ancak emeklilik haklarını kazananlara bu ikramiye ödenmez. Bunlar hakkında, 5434 sayılı Türkiye Cumhuriyeti Emekli Sandığı Kanunu hükümleri uygulanır.

Sözleşmeli olarak çalıştırılan personel, Türkiye Cumhuriyeti Emekli Sandığı ile ilgilendirilir.

GEÇİCİ MADDE 1- (KHK/586 - 8.10.1999) Ekli cetvellerdeki kadrolar ihdas edilerek 190 sayılı Genel Kadro ve Usulü Hakkında Kanun Hükmünde Kararnameye bağlı (1) sayılı cetvelin İçişleri Bakanlığı bölümüne ilave edilmiştir.

GEÇİCİ MADDE 2 - (KHK/586 - 8.10.1999) Bu Kanun Hükmünde Kararnamenin 2 ve 6 ncı maddelerinde çıkarılması öngörülen yönetmelikler Kanun Hükmünde Kararnamenin yürürlüğe girdiği tarihten itibaren 6 ay içinde çıkarılır.

MADDE 61 - Bu Kanun 28 Şubat 1959 tarihinde yürürlüğe girer.

MADDE 62 - Bu Kanun hükümlerini icraya İcra Vekilleri Heyeti memurdur.